Charakter fluorytu

Nazwa zjawiska fluorescencji pochodzi od fluory­tu (fluorek wapnia) - powszechnie występującego minerału o takich właśnie właściwościach optycz­nych. Fluoryt towarzyszy często galenie (siarczek ołowiu), kalcytowi (węglan wapnia), kwarcowi (dwutlenek krzemu) i sfalerytowi (siarczek cyn­ku). Fluoryt tworzy regularne sześciany o szkli­stym połysku. W świetle dziennym mają one za­barwienie żółte, zielone lub fioletowe. W świetle ultrafioletowym fluoryt zaczyna jarzyć się błękit-nofioletowym światłem. Oświetlanie lampami ul­trafioletowymi złóż fluorytu stanowi najłatwiejszą i najbardziej efektywną metodę wyodrębniania go spośród innych minerałów.